Υάλωση των μήλων

Η υάλωση (Water Core of Aplle) αναφέρεται χαρακτηριστικά ως water-soaked, με διαφανής εμφάνιση που παρατηρείται στην σάρκα ευαίσθητων ποικιλιών μήλων όπως τη Delicious και τη Fuji. Αυτοί οι διαφανείς ιστοί δεν περιορίζονται μόνο στον πυρήνα αλλά μπορεί να βρεθούν και γύρω από τις αγγειακές δέσμες και σε όλη τη σάρκα.

Η υάλωση είναι μια φυσιολογική ανωμαλία που αναπτύσσεται στα φρούτα πριν την συγκομιδή και προκύπτει από τη διαρροή κυτταρικού χυμού στους ενδοκυτταρικούς χώρους, οι οποίοι συνήθως γεμίζονται με αέρα.

  • Στην υάλωση η σορβιτόλη κυριαρχεί, η οποία συσσωρεύεται επειδή η μετατροπή της σε σάκχαρα αναστέλλεται με κάποιο τρόπο. 
  • Ωστόσο, στην υάλωση, οι συγκεντρώσεις σακχαρόζης στον ιστό είναι υψηλές. 
  • Η εμφάνιση και ανάπτυξη της υάλωσης σχετίζεται με χαμηλές θερμοκρασίες της νύχτας, αλλά η διάχυτη μορφή στη σάρκα συνδέεται με θερμικό στρες.
  • Η υάλωση δεν αναπτύσσεται μετά τη συγκομιδή αλλά διαλύεται κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης. 
  • Τα φρούτα με μικρό πρόβλημα υάλωσης ανακάμπτουν κατά τη διάρκεια πολλών μηνών ψυχρής αποθήκευσης χωρίς την ανάπτυξη πληγών. 
  • Τα φρούτα με μέτριο έως σοβαρό πρόβλημα υάλωσης μπορούν να αναπτύξουν τη διάσπαση της σάρκας κατά την διάρκεια αποθήκευσης λόγω της αναερόβιας αναπνοής στους ιστούς που έχουν προσβληθεί από υάλωση. 
  • Ως εκ τούτου, τα φρούτα με υάλωση απορρίπτονται μερικές φορές από την αγορά. Ωστόσο, η υάλωση εμφανίζεται σε ποικιλίες Fuji, οι οποίες είναι πιο ανθεκτικές σε σχέση με την ποικιλία Delicious. 
  • Η πρώιμη συγκομιδή με την βέλτιστη ωριμότητα μπορεί να ελαχιστοποιήσει την υάλωση στα μήλα, ενώ η καθυστερημένη συγκομιδή μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση τόσο της επίπτωσης όσο και της σοβαρότητας της διαταραχής.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης της υάλωσης στους οπωρώνες είναι:

  • Ευαίσθητες ποικιλίες.
  • Τα υψηλά επίπεδα αζώτου.
  • Τα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου.
  • Τα αυστηρά κλαδέματα.
  • Ακατάλληλη εποχή κλαδέματος.

 πηγή: https://bioprotecta.gr