Τι πρέπει να ξέρουμε για το Κάλιο

Πολλές φορές θα έχετε διαπιστώσει ότι ο ίδιος τύπος σύνθετου λιπασμάτος, για παράδειγμα 15-15-15, μπορεί να έχει διαφορετική τιμή. Αυτό τις περισσότερες φορές οφείλεται στην μορφή του Καλίου που περιέχει. Το Κάλιο συναντάται κυρίως σε δύο μορφές στα λιπάσματα: στην μορφή Θειικού Καλίου Κ2SO4 και στην μορφή του χλωριούχου Καλίου KCl. Οι δύο αυτές μορφές έχουν ουσιώδεις διαφορές και για αυτό τον λόγο υπάρχει διαφορά στην τιμή τους:

  • Μεγάλη διαφορά στον δείκτη αλατότητας (salt index), Θεικό Κάλιο 46 και Χλωριούχο Κάλιο 114.

Ο δείκτης αλατότητας (Salt index) είναι μια ανεπιθύμιτη ιδιότητα των λιπασμάτων και εκφράζει την τάση ενός λιπάσματος να αυξάνει τη συγκέντρωση των αλάτων και κατά συνέπεια την ωσμωτική πίεση του διαλύματος. Αυξηση της ωσμωτικής πίεσης πέραν ενός ορίου μπορεί να αποβεί επιζήμια στην ανάπτυξη των φυτών αφού επηρεάζει αρνητικά την πρόσληψη νερού και άλλων θρεπτικών στοιχείων.

  • Διαφορά στις λιπαντικές μονάδες:

Το Θειικό Κάλιο περιέχει 18% περίπου Θείο (S) το οποίο είναι το έκτο θρεπτικό μακροστοιχείο μαζί με το Αζωτο τον Φώσφορο, το Κάλιο, το Ασβέστιο και το Μαγνήσιο. Το Θείο είναι απαραίτητο στοιχείο στα φυτά για την σύνθεση των πρωτεινών (είναι σημαντικό στοιχείο των αμινοξέων) αλλά και της χλωροφύλλης αφού ανεπαρκής τροφοδοσία με Θείο οδηγεί στην διάσπαση των χλωροπλαστών. Επίσης το Θείο συμμετέχει σε πολλά ενζυμικά συστήματα όπως επίσης και σε βιταμίνες. Τέλος μια σημαντική ιδιότητα του Θείου είναι ότι επαυξάνει τον μεταβολισμό του αζώτου στα φυτά με αποτέλεσμα το φυτό να εκμεταλεύεται καλύτερα και αποδοτικότερα την αζωτούχο λίπανση.

Σε αντίθεση το Χλωριούχο Κάλιο δεν περιέχει Θείο. Περιέχει Χλώριο το οποίο με εξαίρεση ελάχιστα ανθεκτικά είδη φυτών δεν έχει κάποιο μεταβολικό ρόλο στο φυτό και δεν ενσωματώνεται στα οργανικά του συστατικά. Κατά συνέπεια η συνεχής απορρόφηση του Χλωρίου καταλήγει απλώς σε μία συσώρευσή του στα φυτικά κύτταρα με ακόμα και τοξικές συνέπειες (εγκαύματα).

  • Διαφορά στην παραγωγή:

H εφαρμογή του Θειικού Καλίου ή συνθέτων λιπασμάτων που το περιέχουν, εγγυάται την υψηλή παραγωγή σε όλες τις καλλιέργειες και σε όλα τα εδάφη. Αντίθετα η εφαρμογή Χλωριούχου Καλίου μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα στην παραγωγή. Mεγάλες συγκεντρώσεις Χλωρίου μειώνουν την παραγωγή πολλών καλλιεργειών όπως φαίνεται και στους παρακάτω πίνακες.

   

Υπάρχουν καλλιέργειες που είναι περισσότερο ανθεκτικές στο χλώριο, άλλες έχουν μέτρια ανθεκτικότητα και άλλες λιγότερο ανθεκτικές στο χλώριο.

  • Ανθεκτικές στο χλώριo : Σιτηρά, καλαμπόκι, τεύτλα, βαμβάκι ελαιοκράμβη
  • Μέτρια ανθεκτικές: Ηλίανθος, καρότο, ακτινίδιο, ελιά.
  • Ευαίσθητες στο χλώριο: Κηπευτικά, εσπεριδοειδή, φρούτα (ιδιαίτερα κεράσια), πατάτες και καπνό 

Επιπρόσθετα σε άλλες περιπτώσεις, περίσσεια Χλωρίου στο έδαφος έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την βλαστική ικανότητα των σπόρων κάποιων καλλιεργειών, όπως φαίνεται από το παρακάτω σχήμα:

  • Διαφορά στην ποιότητα της παραγωγής:

Το Θειικό Κάλιο έχει καθιερωθεί διεθνώς ως το ‘ποιοτικό λίπασμα για ποιοτική παραγωγή’. Η λίπανση με Θειικό Κάλιο ή με σύνθετα λιπάσματα που το περιέχουν ασκεί θετική επίδραση στην αποθήκευση, μεταφορά και μετασυγκομιστικούς χειρισμούς των αγροτικών προιόντων. Επίσης προσδίδει καλύτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (εμφάνιση, γεύση, άρωμα) και προστατεύει από αθένειες και αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος πχ. Χαμηλές θερμοκρασίες.

Αντίθετα το χλωριούχο Κάλιο, λόγω του χλωρίου που περιέχει, δημιουργεί ιδαρείς φυτικούς ιστούς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ποιοτική υποβάθμιση των καρπών οι οποίοι δεν είναι κατάλληλοι για μεταφορές και για αποθήκευση, αλλά και την ευπάθειά τους σ επλήθος μυκητολογικών ασθενειών.

  • Διαφορά στην συμπεριφορά τους στο έδαφος (αλάτωση)

Η αλατότητα του εδάφους αυξάνεται όταν η εξατμισοδιαπνοή είναι μεγαλύτερη της βροχόπτωσης. Το πρόβλημα της αλατότητας αυξάνει όταν χρησιμοποιούνται αλατωμένα νερά για άρδευση, όπως συμβαίνει σε πολλές περιοχές της χώρας μας. Υψηλά επίπεδα αλατότητας είναι τοξικά για τα περισσότερα φυτά και για τον λόγο αυτό ακατάλληλα για καλλιέργεια.

Το Θειικό Κάλιο λόγω του χαμηλού δείκτη αλατότητας συνίσταται για τις περιπτώσεις εδαφών με κίνδυνο να γίνουν αλατούχα. Αντίθετα το Χλωριούχο Κάλιο, λόγω του Χλωρίου που περιέχει, είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό σε τέτοια εδάφη και συμβάλλει στην περαιτέρω αλάτωσή τους.

  • Κάνε την επιλογή σου με βάση την καλλιέργειά σου και το χωράφι σου και όχι μόνο με την τιμή.

Πηγές : K+S KALI Gmbh & SOPIB, http://www.agrotypos.gr